Winterstop

Winterstop

'Echte golfers spelen het hele jaar door. Ik speel de hele winter en haak alleen af bij sneeuw en wintergreens', roep ik vaak stoer, maar ineens realiseer ik me dat het alweer vier weken geleden is dat ik een club aanraakte. En dat terwijl we niet bepaald kunnen spreken over een horrorwinter tot nu toe. Goed, de narcissen die vorig jaar december massaal in bloei stonden zijn er dit jaar niet, er lag zelfs even wat sneeuw, de weermannen riepen al verschillende keren dat het nu écht winter werd, maar van de Elfstedentocht was alleen een integrale herhaling van die van 1997 te zien, een nieuwe is in geen velden of wegen te zien of verwachten. Dat is dus geen excuus.

De laatste ronde speelde ik op 12 december – negen heerlijke holes op de Hoge Kleij – en twee dagen later stond ik nog even op de drivingrange van Golfbaan Waterland, maar daarna deed ik niet anders dan mijn golftas door de garage verplaatsen als hij weer eens in de weg stond als ik ergens bij moest. Bij de laatste verplaatsing – nodig omdat er een fiets in elkaar gezet moest worden – zette ik hem zelfs helemaal achterin de garage, naast de tas met vijftig linkshandige putters en oude verstofte kinderclubs. En het was op dat moment dat ik me bedacht dat ik al even niet had gespeeld.

Waarom niet? Geen zin? Te koud? Te druk? Een beetje van alles? Ja, en nee. Een echte reden kon ik niet verzinnen, het liep gewoon zo de voorbije weken. Kan ik me voorstellen dat me dat in de zomer ook zou overkomen? Natuurlijk niet! En toch vliegen de weken dan ook voorbij. Geen winterviews, eindejaarsfeesten en kerstdagen in juli, maar wel stapels deadlines, toernooien en vakanties. En toch máák je dan altijd ruimte om te spelen. Altijd.

Waarom nu dan niet? Niet door de kou dus. Een laagje extra is voldoende, de winterhandschoenen zijn niet eens nodig met een temperatuur die rond de vijf graden ligt. Wintergreens zie je om die reden ook niet veel deze winter – althans nóg niet – en laten wintergreens nu – meer nog dan slecht weer – voor mij dé reden zijn om niet te gaan spelen in de donkere dagen.

Hé, dat is het... donkere dagen. De zon komt laat op en gaat vroeg onder, daglicht is een schaars goed. Wil je deze maanden negen holes spelen dan moet je echt wel om half drie de baan in, als je voor het ondergaan van de zon binnen wil zijn. Om over achttien holes nog maar te zwijgen. Dan moet je bijna vóór lunchtijd starten met een zon die, even afhankelijk van de dikte van het wolkendek, ondergaat tussen half vijf en vijf. Je tikt nog even je stukje af, doet nog een belletje, en het is te laat om de baan in te gaan. En zo zijn er voor je het weet zijn vier golfloze weken voorbij en blijk je een winterstop in te hebben gelast.

Een excuus om niet naar de drivingrange te gaan is het niet, maar elke dag dat ik een blaadje van de scheurkalender afscheur, weet ik dat het dichterbij komt... zomeravondgolf. Lekker negen holes aan de rand van de dag voor of na een dag op kantoor.

Ik ga mijn tas alvast achteruit de garage halen.

 

Martijn Paehlig

 

(Foto: Golfsupport)

 

Gerelateerde artikelen